Vallende blaadjes

"Vallende Blaadjes"

 

Vallende Blaadjes

Het refrein van het liedje “t’ is weer voorbij die mooie zomer” klinkt tijdens deze dagen regelmatig door mijn hoofd.

Ik behoor tot die groep figuren die bij het aanbreken van de herfst last heeft van “vallende blaadjes”. De wekker maakt ‘s morgens overuren, mijn biologische klok loopt achter. Ik heb het idee dat vadertje Tijd een loopje met me neemt.

In de videotheek trekt het rek met het genre “dramafilms” mijn onmiddellijke aandacht, zodat ik mij met een pakje tissues in de aanslag een avondje lekker zielig kan voelen.

Mijn Britten hebben daar absoluut geen bezwaar tegen, want zij nestelen zich dan behaaglijk tegen mij aan. Een naar beneden spattende traan levert een ietwat geïrriteerde blik in mijn richting op, maar wordt op de koop toe genomen.

Katten lijken trouwens überhaupt geen moeite te hebben met de voorbode van de winter. In tegendeel, mijn ervaring is dat zij dit jaargetijde juist met plezier verwelkomen.

Het begint al met het terugzetten van de klok.

Moeten wij mensen een uur eerder de schemerlamp aanknippen, voor de kat rammelt de blikopener ook 60 minuten eerder. Dat hij dan toch quasi nonchalant aan komt slenteren, is maar schijn. Zelfs voedsel kan de gemiddelde kat er niet toe brengen zijn waardigheid te verliezen. Het doel heiligt de middelen: op circa 2 meter afstand een blik in het etensbakje werpen, neus ophalen en voedselverstrekker de rug toekeren tot deze mopperend de eetplek heeft verlaten, om je vervolgens te buiten te gaan aan de dis.

Het enige dat deze indruk kan verstoren, is de display van de weegschaal.

In deze maanden valt tevens Werelddierendag. Misschien heeft u het idee dat uw Brit hier geen benul van heeft, maar reken maar dat indien op zijn kattenbak een kalender zou hangen, 4 oktober rood omcirkeld zou zijn.

De mens mag dan een onbegrijpelijke lomperik zijn, het instellen van deze feestdag is toch een zeer briljante zet geweest. Rosbief, extra knuffels en langdurige massage zijn geen onprettige zaken.

Het omgooien van die afschuwelijke vaas die je al een jaar irriteert, levert slechts een vriendelijke berisping op. Kortom, een waar festijn. Vindt de kat zijn blaffende tegenhanger normaal gesproken ver beneden pijl. Het “hondenweer” dat de herfst kenmerkt heeft aanzienlijke voordelen.

Terwijl wij storm, regen en hagel trotseren, zitten madame Poes en monsieur Kater lekker warm voor het raam. De vallende blaadjes waar ik zo’n last van heb, zijn voor hen een welkom spelletje. Dat je die naar beneden dwarrelende nepvogeltjes niet uit de lucht kunt meppen, is bijzaak.

Een kat houdt van een uitdaging!

Wellicht kan ik met ingang van nu wat optimistischer tegenover de herfst staan. Als mijn katten gelukkig zijn, ben ik het ook!

Astrid