"Bollenstreken"

 

 

Het is lente. De wereld komt weer tot leven. Aan de bomen, waarvan de vallende blaadjes mij in de herfst parten spelen, ontspruit het pril groen. Dartelende lammetjes is de wei, kleurige tuintjes, een aangenaam zonnetje: lentekriebels die normaliter de batterij van een mens opladen en leiden tot een ware explosie van energie, ware het niet dat de zaak voor kattenbezitters iets anders ligt. De Bollen komen namelijk, in navolging van hun naamgenoten met een kleine b, eveneens tot bloei! De roep van de natuur volgend galopperen zij als blauwe druifjes van boven naar beneden, totaal losgeslagen. De dames, die de rest van het jaar dankzij De pil in een Blijf-van-mijn-Lijfhuis verblijven, zijn slechts met de grootst mogelijke moeite te weerhouden om zich als ordinaire lellebellen te gedragen. Een paar uurtjes te laat en dankzij de dolgedraaide hormonen zit je met een stoeipoes, playmate van de maand mei. Om de naderende seksuele revolutie kompleet te maken, is het met de heren helaas niet anders gesteld. Ziggy bijvoorbeeld, een blauwe door de motten aangevreten je-weet-wel-bontmuts met 65+-pas, is teruggekeerd naar het verleden en speelt tegenwoordig weer meidenvangertje op een denkbeeldig schoolplein. Als een jong god in de bloei van één van zijn negen levens parkeert hij zijn omvangrijke derrière voor de uitverkorene en uit met een mannelijke oerkreet zijn grote belangstelling voor een potje strippoker. Normaal gesproken zou de kattige schone hem recht in zijn snuit hebben uitgelachen, maar nu draait zij bevallig met haar schouders en wendt haar snoetje af met geveinsde onverschilligheid; ik kan haar bijna horen giechelen.

Naast het gebrek aan moreel wordt ook vandalisme niet geschuwd. De overtollige energie moet tenslotte worden verbrand, nietwaar? Het meubilair is gebombardeerd tot stormbaan: op de plaatsen (oren in de nek leggen), klaar voor de start (staart draaien in een hoek van 90 graden) en áf (nagels uit)! Doel: als eerste, via sofa, keukenkastjes en vensterbank, boven in het gordijn hangen. Spelregels: geen. Resultaat: graffity op het behang, bankstel van structuurstof en ontwortelde kamerplanten. Ikzelf draaf er volledig ontredderd als bezemwagen achteraan. Het is niet meer bol te werken; het huis is gekraakt door Bol Front.

Als je al geen last had van voorjaarsmoeheid, kan krijg je het nu wel!

Zo had ondergetekende optimist onder het motto “Haal de lente in huis” met de nodige bedreigingen en waarschuwende (groene) vingers één bescheiden mandje met hyacinten geïnstalleerd op het dressoir; helaas, ik bood hiermee slechts de gelegenheid om de bloemetjes nog verder buiten te zetten. De revival van een bekende Hollandse popgroep te baat nemend gilde ik nog ‘Het is géén Nederwiet, dus Doe Maar niet!’, maar het kwaad was al geschied: bollen horen niet onder de grond, maar erboven!

Vertwijfeld vraag ik mij af hoe ik de lente in vredesnaam úit huis krijg! Ik ben het spoor geheel bijster. Mijn Britten, anders zo gemoedelijk en vreedzaam, lijken hun domesticatie te zijn ontstegen. Geen katjes meer om zonder handschoenen aan te pakken maar TijgerBollen zijn het, oversekste vernielzuchtige graafmachines! Er is hier echter sprake van overmacht en er is maar één enkele remedie om deze periodieke kwelling door te komen: geduld, geduld en nog eens geduld. Markeer op uw kalender de datum 21 juni met een fluoriserende gele highlighter, vlij u neder op uw verruïneerde tweezitter en tel af.....

Naar gelang de thermometer meer graden aangeeft zullen de driften van uw katten, van welke aard dan ook, afnemen tot normale proportie. Uiteindelijk zullen zij genoodzaakt zijn een tropenrooster in te voeren. De buiken hangen weer, de ogen staan weer op halfzeven en Bollenstreken zullen zij slechts zeer sporadisch nog uithalen.

Tot die tijd: tanden op elkaar!

 

Astrid